Romantyzm jest epoką literacką charakteryzującą się sporą różnorodnością, jeżeli chodzi o formę, chociaż zauważyć należy, że zdecydowanie dominująca była poezja. Nie brakowało również sporej ilości dramatów, a już zdecydowaną rzadkością była proza. Epoki tejże w związku z tym nie da się nazwać stylem. Jedną z charakterystycznych cech owej twórczości jest nawiązywanie do podań ludowych oraz legend. Znawcy literatury dzielą tę epokę na trzy części, a mianowicie romantyzm wczesny, pełny oraz późny.

Za początek tejże epoki w naszym kraju uchodzi rok 1822, kiedy to Adam Mickiewicz wydał „Poezję”. Datą końcową natomiast jest rok, w którym powstańcy styczniowi ponieśli klęskę. Generalnie literatura ta odznaczała się kilkoma bardzo specyficznymi cechami, jak dla przykładu przedkładanie uczuć ponad rozum, fascynacja kulturą Wschodu, aura tajemniczości, indywidualizm czy też kontakt ze światem duchów oraz zmarłych. To wszystko składało się na coś, co nazywano potocznie duchem epoki romantycznej.