Cyprian Kamil Norwid tworzył w okresie romantyzmu, przez bardzo długie lata jego talent nie był w odpowiedni sposób doceniany. Stało się tak dopiero po jego śmierci – a uściślając w okresie dwudziestolecia międzywojennego – i wówczas dopiero zaczęto stawiać go na równi z Mickiewiczem, Słowackim oraz Krasińskim. Norwid był artystą uzdolnionym wszechstronnie – zajmował się pisaniem poezji, dramatów oraz prozy, a ponadto malował, rzeźbił, był grafikiem oraz wybitnym filozofem. Jego życiorys uznać należy za bardzo smutny i dramatyczny. Zdecydowaną większość swego życia – a trwało ono lat sześćdziesiąt dwa – spędził na obczyźnie. Wiódł żywot nędzarza, a utrzymywał się dzięki rozmaitym zajęciom dorywczym. Jego twórczość trudno jednoznacznie zdefiniować jako stricte romantyczną, bardzo widoczne są w niej bowiem wpływy i innych nurtów, takich jak parnasizm i klasycyzm. Znawcy polskiej literatury do tej zresztą pory kłócą się o to czy Cypriana Kamila Norwida rzeczywiście należy zaliczać do romantyków.