Zygmunt Krasiński – obok Adama Mickiewicza oraz Juliusza Słowackiego – to jeden z trzech najwybitniejszych polskich poetów romantycznych. Nazywa się ich wielką trójcą. Urodził się i zmarł w Paryżu. Przeżył czterdzieści siedem lat. Jako literat debiutował mając zaledwie szesnaście lat. Ogólnie jego twórczość była specyficzna i wyraźnie odróżniała się od pozostałych utworów romantycznych. Nie dało się bowiem ukryć, iż Krasiński posiadał obsesję na punkcie śmierci, cierpienia, a także wewnętrznych konfliktów jakie to szargają człowiekiem. Dopiero w późniejszym okresie twórczości poety, da się zauważyć nawiązanie do chrześcijańskiej etyki. Krasiński pochodził z zamożnej raczej rodziny, warto jako ciekawostkę nadmienić, iż za ojca chrzestnego miał samego cesarza Napoleona I. Był człowiekiem bardzo wszechstronnym i wykształconym. Przez całe swoje życie bardzo silny wpływ na niego miał ojciec – spod jego wpływów Krasiński nie uwolnił się nigdy, a ten wymuszał na nim postawy tak osobiste, jak i polityczne.